(شگفت آور است كسى كه از چهار چيز مىهراسد چرا بچهار چيز پناهنده نميشود)
حدیث
(3) 43- امام صادق عليه السّلام فرمود: شگفتم آيد از كسى كه از چهار چيز
مىهراسد چرا بچهار چيز پناهنده نميشود:
1- شگفتم از آنكه ميترسد چرا پناه نمىبرد بفرموده خداى عز و جل
حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ
خداوند ما را بس است و چه وكيل خوبى است زيرا شنيدم
خداى جل جلاله بدنبال آن ميفرمايد:
بواسطه نعمت و فضلى كه از طرف خداوند شامل حالشان گرديد باز گشتند
و هيچ بدى بآنان نرسيد.
2- و شگفتم در كسى كه اندوهناك است چرا پناه نمىبرد بفرموده خداى عز و جل:
لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ زيرا شنيدم خداى عز و جل
بدنبال آن ميفرمايد:
در خواستش را برآورديم و از اندوه نجاتش داديم و مؤمنين را هم چنين ميرهانيم .
3- و در شگفتم از كسى كه حيلهاى در باره او بكار رفته چرا بفرموده
خداى تعالى پناه نمىبرد وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ:
كار خود را بخدا واگذار ميكنيم كه خداوند بحال بندگان بينا است) زيرا شنيدم
خداى بزرگ و پاك بدنبالش مىفرمايد:
خداوند او را از بديهائى كه در باره او بحيله انجام داده بودند نگه داشت.
4- و در شگفتم از كسى كه خواستار دنيا و آرايش آن است چرا پناهنده نميشود
بفرمايش خداى تبارك و تعالى (ما شاءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ)
(آنچه خدا خواست همان است و نيروئى جز به يارى خداوند نيست)
زيرا شنيدم خداى عز اسمه بدنبال آن ميفرمايد:
اگر چه مرا در مال و فرزند از خودت كمتر مىبينى ولى اميد هست كه
پروردگار من بهتر از باغ تو مرا نصيب فرمايد
(و كلمه: عسى در اين آيه بمعناى اميد تنها نيست بلكه بمعناى اثبات و
تحقق يافتن است).
خصال-ترجمه فهرى، ج1، ص: 241
